Τα πιο βαθιά χασμουρητά και η χρονιά που… δεν αντέχεται!

Το ντέρμπι Παναθηναϊκού - ΑΕΚ ήταν πιο άσχημο κι απ’ το χρέος. Κυρίως όμως ήταν αφόρητα βαρετό. Κι αυτό δεν αντέχεται.
Notice: Undefined variable: ad_code in /var/www/vhosts/stage.pagenews.gr/httpdocs/wp-content/themes/pagenews_vw/functions.php on line 120

​Ο Διονύσης Σαββόπουλος είχε γράψει παλιότερα: «Νιώθω συχνά σαν τους τριγύρω σκηνοθέτες, που οδηγήσαν μια γενιά, στα πιο βαθιά χασμουρητά». Αν όπου «σκηνοθέτες» βάλετε Αλαφούζο και Μελισσανίδη, έχετε μια καλή εικόνα όσων συνέβησαν στην Λεωφόρο το βράδυ της Κυριακής. Ή μάλλον, όσων δεν συνέβησαν. Διότι δεν συνέβη, ποδοσφαιρικά, σχεδόν τίποτα. Λάθη, ατολμία, καταφανής έλλειψη ποιότητας και προσωπικότητας, σκέτη πλήξη! Τα αφεντικά του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ έχουν δημιουργήσει δυο ομάδες που δεν είναι κακές, είναι κάτι ακόμη χειρότερο: Αφόρητα βαρετές. Και όχι με την έννοια που τον λένε ορισμένοι για τις ομάδες του Σάντος ας πούμε. Δεν μιλάμε εδώ για καλοδουλεμένα σύνολα, με σωστή αγωνιστική οργάνωση που διασφαλίζουν τα μετόπισθεν και ψάχνουν το 1-0. Εδώ μιλάμε για δυο παντελώς ανοργάνωτα και ανούσια συνονθυλεύματα, μέσα στην αβάσταχτη μετριότητα των οποίων βουλιάζουν και παίκτες αποδεδειγμένα μεγάλης κλάσης, όπως ο Μάρκους Μπεργκ.

Η βαρεμάρα στον αγωνιστικό χώρο, είναι επόμενο, διαχέεται στις κερκίδες. Και όπως σε όλες τις σχέσεις, δρα με τρόπο διαβρωτικό, περισσότερο από όσο ο θυμός. Όταν κάτι ή κάποιος σε θυμώνει, πάει να πει ότι σου προκαλεί ακόμα συναισθήματα. Με τον φετινό Παναθηναϊκό και την φετινή ΑΕΚ, βαριέσαι ακόμα και να θυμώσεις.

Στον Παναθηναϊκό το πρόβλημα υφίσταται και εξελίσσεται εδώ και χρόνια. Νομίζω, από την πρώτη χρονιά του Γιάννη Αναστασίου και την κατάκτηση του κυπέλλου και μετά, οι Πράσινοι άρχισαν να μεταλλάσσονται από ομάδα με πλάνο και διάθεση να ξαναγίνει διεκδικήτρια του τίτλου, σε ομάδα με νοοτροπία δημοσίου υπαλλήλου – μια ομάδα που όλο και συχνότερα δεν παίζει, απλώς διεκπεραιώνει τους αγώνες της. Η είσοδος στα αποδυτήρια ανθρώπων όπως ο Ουζουνίδης ή ο Λυμπερόπουλος θεωρητικώς μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Πρακτικώς θα χρειαστούν και άλλα πολλά – περισσότεροι παίκτες με την τρέλα του Λέτο για παράδειγμα, πιτσιρίκια με παναθηναϊκή ορμή από τις ακαδημίες και κυρίως ένα καινούργιο, ξεκάθαρο διοικητικό πλάνο και η ρητή γραμμή από ψηλά προς χαμηλά ότι η ήττα δεν είναι μια ακόμη μέρα στη δουλειά – είναι αποτυχία και θα έχει συνέπειες. 

Στην ΑΕΚ, ο ενθουσιασμός του «ερχόμαστε» και της περυσινής κατάκτησης του κυπέλλου αποδείχθηκε πρόσκαιρος. Εν προκειμένω τα βασικά λάθη είναι δυο. Το πρώτο αφορά τον προπονητή όπου η Ένωση πηγαίνει από τη μία γκέλα στην άλλη. Επειδή, επί της ουσίας, δεν γνωρίζει τι θέλει. Θέλει κάποιον να χτίσει κάτι καλό αργά και μεθοδικά ή θέλει κάποιον «αποτελεσματάκια», που ζει να πεθαίνει με το αποτέλεσμα της επόμενης Κυριακής; Αυτό το μπέρδεμα προκύπτει από το βασικό λάθος το οποίο εξακολουθεί να κάνει ο Μελισσανίδης: Την έλλειψη καθαρών εξηγήσεων και ξεκάθαρου πλάνου. Η Ένωση δεν μπορούσε να διεκδικήσει πέρυσι πρωτάθλημα. Κι όμως, κάποιοι μέσα από την ομάδα έλεγαν ότι μπορεί. Η Ένωση αποδείχτηκε πώς ούτε και φέτος μπορεί να το διεκδικήσει. Κάποιοι ήταν βέβαιοι ότι μπορεί. Έτσι χωρίς πλάνο, χωρίς λογική, χωρίς προπονητή, η ΑΕΚ χτίστηκε το περασμένο καλοκαίρι περίπου στην τύχη – λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα. Και φτιάχτηκε φυσιολογικά ένα σύνολο μετριότατο, το οποίο αν δεν φορούσε τη φανέλα της ΑΕΚ, εγώ λέω πώς δεν θα έμπαινε ούτε στα πλέι – οφ (όχι ότι τώρα είναι βέβαιο πως θα μπει).

Και για τον Παναθηναϊκό και για την ΑΕΚ, ένα είναι βέβαιο: Δεν αντέχεται άλλη χρονιά σαν την φετινή. Αν δεν θέλουν και του χρόνου οι οπαδοί τους να κάνουν καινούργιες μασέλες από τα χασμουρητά, οφείλουν να ξεκινήσουν την κατάλληλη προετοιμασία …χθες. Κάθε μέρα που περνάει, η ανία παρεισφρέει στην σχέση τους με την κερκίδα όλο και πιο βαθιά. Και όπως μπορούν να σας διαβεβαιώσουν οι περισσότεροι παντρεμένοι, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από αυτό.

Πηγή: sdna.gr

Γράψτε το σχόλιο σας