Το κλάμα βγήκε από την… εξέλιξη ως όπλο κατευνασμού των άλλων

Κατά τη διάρκεια ενός πειράματος διαπιστώθηκε ότι η οσμή γυναικείων δακρύων οδήγησε σε «αξιοσημείωτη μείωση 43,7 τοις εκατό της επιθετικής συμπεριφοράς» στους άνδρες. Η μυρωδιά ενός δείγματος απλού αλατούχου διαλύματος δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα. Η μελέτη ανέλυσε μόνο την επίδραση των γυναικείων δακρύων στους άνδρες, με τους ερευνητές να σημειώνουν: «Ήταν δύσκολο να μαζέψεις δάκρυα από άνδρες, πιθανώς για πολιτιστικούς λόγους. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που ανταποκρίθηκαν στις διαφημίσεις μας για δωρεά δακρύων ήταν γυναίκες».

Οι επιστήμονες από το Ινστιτούτο Επιστημών Weizmann στο Ισραήλ είπαν ότι είναι πιθανό, ωστόσο ότι «όλα τα δάκρυα θα έχουν το ίδιο αποτέλεσμα», δεδομένου ότι μεταξύ των παιδιών «και τα αγόρια και τα κορίτσια κλαίνε το ίδιο». Πρόσθεσαν ότι το κλάμα μπορεί να διαδραματίσει βασικό ρόλο για τα μωρά «καθώς τα βρέφη δεν διαθέτουν λεκτικά εργαλεία για να περιορίσουν την επιθετικότητα και επομένως είναι πιο πιθανό να βασίζονται σε χημικά σήματα».

Η μελέτη, αναφέρει ότι «ο Κάρολος Δαρβίνος ήταν ιδιαίτερα μπερδεμένος με τη συμπεριφορά του ανθρώπινου συναισθηματικού δακρύζοντος». επειδή τα δάκρυα φαινόταν να δείχνουν μια «έλλειψη εμφανούς λειτουργίας πέρα ​​από την οφθαλμική συντήρηση». Αυτό έθεσε το ερώτημα γιατί παράγονταν σε μεγαλύτερες ποσότητες όταν ζήσαμε έντονα συναισθήματα. Οι ερευνητές προσθέτουν ότι «το κλάμα εμφανίζεται συχνά σε πολύ κοντινές αλληλεπιδράσεις, στο βαθμό που το φιλί στα δακρυσμένα μάγουλα είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στους πολιτισμούς» παρέχοντας την ευκαιρία για τα χημικά σήματα στα δάκρυα να ληφθούν από άλλους.

Προηγούμενη έρευνα είχε δείξει ότι τα γυναικεία δάκρυα περιέχουν ένα χημικό σήμα που μειώνει τα επίπεδα τεστοστερόνης στους άνδρες, μειώνοντας δυνητικά τα συναισθήματα της σεξουαλικής επιθυμίας τους. Ερευνητές ήθελαν να δοκιμάσουν εάν θα μπορούσε επίσης να μειώσει τα αισθήματα επιθετικότητας.