Νίκος Ζιώγαλας: «Ο Ντέμης Νικολαΐδης μου διάβασε τους στίχους του ”Μόνη ξανά δεν θα σ’αφήσω’

Πώς εμφανίστηκε δεν θυμάμαι. Ήρθε πάντως, φώτισε τη ζωή μας, το υπόγειο που ήταν πολύ χαμηλό και μετά από πολλές μέρες διστακτικότητας και προετοιμασίας χτυπάω και δυο τεκίλες – που δεν έπινα- για να βρω το θάρρος. Πάω κατά πάνω της και της λέω είμαι “ερωτευμένος μαζί σου”. Αυτή δούλευε γκαρσόνα, ανεβοκατέβαινε γιατί είχε και εσωτερικές σκάλες το μπαρ και μου κάνει «Σοβαρά; Να το συζητήσουμε!» και οπισθοχωρεί. Με έλουσε κρύος ιδρώτας. Συνήλθα πολύ άτσαλα. Σχόλασα, πήγα στο σπίτι και έγραψα το τραγούδι μία και έξω εκείνη τη βραδιά. Η Φανή εν τω μεταξύ εξαφανίστηκε, να είναι καλά, την ευγνωμονώ. Ευτυχώς που ήταν απόρριψη γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να ξεκινήσω».