Φίλιππος Σοφιανός: “Είμαι πολυγαμικό ον – Μ’αρέσει το τραπέζι να μην έχει δύο ανθρώπους, να έχει τέσσερις”

Η διασκέδαση είναι πιο ελαφρύ, η ψυχαγωγία που έχει να κάνει με τις τέχνες είναι όλο και πιο απαραίτητη με αυτόν τον γνώμονα, είναι ένα διάλειμμα από όλα αυτά. Το θέατρο κάνει την δουλειά του όσο μπορεί καλύτερα τα τελευταία χρόνια. Παλεύει με πολύ σκληρούς αντιπάλους. Δυστυχώς έχει πέσει σε χέρια λίγων οι οποίοι τείνουν να το κάνουν ένα εμπορικό προϊόν. Υπάρχουν παραστάσεις σκοπιμότητας από συγκεκριμένες παρέες, μια “ελίτ” διανοούμενων που έχουν αναλάβει το επίσημο, με την βούλα έργο να υπηρετήσουν την τέχνη ως αυθεντίες.

Βγαίνουν και λένε “μου άρεσε”, τι σου άρεσε; Σου αρέσει ένα μπλουζάκι, το θέατρο άμα δεν σε συγκινήσει, δεν βγεις από μέσα άλλος άνθρωπος, δεν φταις εσύ, έχει κάνει λάθος το θέατρο. Στο θέατρο πληρώνεσαι με κάτι άυλο, με την εκτίμηση του κόσμου, το οποίο είναι ανεκτίμητο.

Τι αναφέρει ο ηθοποιός για την πολυγαμία και την επιθυμία του να κάνει οικογένεια

Όσο για τους γάμους και την επιθυμία του να κάνει οικογένεια, είπε: «Είμαι πολυγαμικό ον, έχω κάνει γάμους, έχω κάνει προσπάθειες να κάνω οικογένεια, αγαπάω την οικογένεια. Μου αρέσει το πακέτο όλο μαζί, το τραπέζι που δεν έχει δυο ανθρώπους, που έχει τέσσερις ανθρώπους και μετά έχει κι άλλους συγγενείς, αυτό το κύτταρο της οικογένειας. Προσπάθησα να το κάνω στη ζωή μου δεν τα κατάφερα, δεν πειράζει.

Έχουν γίνει κάτι πράγματα στον 20ο αιώνα, μια επιτάχυνση της ζωής μας που δεν προλαβαίναμε πια, ούτε τα χαστούκια που δεχόμασταν. Έγινε μια ξέφρενη ζωή που χάθηκαν τα όρια αν θέλεις, του πατέρα, της μητέρας, της συζύγου, της ερωμένης, της φίλης. Από τότε που τα κορίτσια και καλά κάνατε βγήκατε στην πιάτσα και διεκδικήσατε την θέση σας στην αγορά εργασίας εκεί χαθήκαμε, ακολούθησε μια γρήγορη πορεία και το χάσαμε.

Πάντα είμαι εγώ υπεύθυνος για τις επιλογές μου, αλλά οι επιλογές μας εξαρτώνται από την αντίληψη που έχουμε για τα πράγματα, από την εκπαίδευσή μας, την παιδεία μας. Και βέβαια δίνω χώρο σε μια σχέση και θέλω να βλέπω ανθρώπους να ανθίζουν και να έχω συμβάλλει σε αυτό με κάποιο τρόπο, είναι μεγάλο θεμέλιο για εμένα. Σε έναν ανεμοστρόβιλο σε μια καταιγίδα είναι θέμα θέσης, συγκυρίας αν θα σε παρασύρει, είναι πολλά που παίζουν ρόλο.

Δεν κατάφερα ποτέ να κάνω οικογένεια, εγώ έπρεπε να… μεγαλώνουμε, καταλαβαίνουμε ότι μεγαλώνουμε όταν πρέπει να οργανώσουμε την γιορτή, γιατί όσο είμαστε παιδιά άλλοι την οργανώνουν την γιορτή για εμάς και εμείς είμαστε καλεσμένοι, όταν δεν το καταφέρνουμε φταίμε εμείς. Τώρα ξέρω τι συμβαίνει, ξέρω πολύ καλά τι συμβαίνει, έχουν ξεγυμνωθεί τα πράγματα, είναι ξεβράκωτα σχεδόν, η εικόνα δεν είναι πρόσχαρη, είναι σκληρή, δεν χρειάζεται να τη μοιραστούμε, θα σας μαυρίσω τη ζωή…Ζούμε δύσκολα, τα πράγματα είναι δύσκολα, έχουμε χάσει την ανθρωπιά μας».