Η Τουρκία στρέφεται σε νέους προμηθευτές πετρελαίου – Μειώνει τη ρωσική εξάρτηση μετά τις δυτικές κυρώσεις

Η κίνηση αυτή δείχνει την πρόθεση της Τουρκίας να προστατεύσει τα συμφέροντά της, διατηρώντας ωστόσο τις ισορροπίες στις σχέσεις της με τη Ρωσία και τη Δύση.

Στροφή από τη ρωσική αγορά

Η Τουρκία, η οποία τα τελευταία χρόνια συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους αγοραστές ρωσικού πετρελαίου μαζί με την Κίνα και την Ινδία, φαίνεται πως αναθεωρεί τη στάση της. Μετά τη νέα δέσμη δυτικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, οι τουρκικές εταιρείες διύλισης αναγκάζονται να αναζητήσουν εναλλακτικές πηγές προμήθειας, ώστε να αποφύγουν οικονομικές κυρώσεις ή προβλήματα στις εξαγωγές τους προς ευρωπαϊκές αγορές.

Η απόφαση αυτή δεν σημαίνει πλήρη απομάκρυνση από τη Μόσχα, αλλά δείχνει μια πραγματιστική προσέγγιση από την Άγκυρα, η οποία επιχειρεί να ισορροπήσει μεταξύ των εμπορικών της συμφερόντων και των γεωπολιτικών πιέσεων που δέχεται.

Νέες συνεργασίες με Ιράκ και Καζακστάν

Ένα από τα μεγαλύτερα διυλιστήρια της χώρας, το SOCAR Turkey Aegean Refinery (STAR), που ανήκει στην κρατική εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν, προχώρησε ήδη στην αγορά τεσσάρων φορτίων αργού πετρελαίου από το Ιράκ, το Καζακστάν και άλλους μη ρωσικούς παραγωγούς για παράδοση τον Δεκέμβριο.
Οι παραδόσεις αυτές αντιστοιχούν σε 77.000 έως 129.000 βαρέλια ημερησίως, ποσότητα που αντικαθιστά σταδιακά το ρωσικό αργό.

Παράλληλα, η Tüpraş, η μεγαλύτερη τουρκική εταιρεία διύλισης, ενισχύει τις εισαγωγές από χώρες όπως το Ιράκ και η Αγκόλα, ενώ αναμένεται να παύσει πλήρως τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου σε ένα από τα διυλιστήριά της για να διατηρήσει τη δυνατότητα εξαγωγών στην Ευρώπη.

Πίεση από τις δυτικές κυρώσεις

Οι νέες κυρώσεις που ανακοίνωσαν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο τον Οκτώβριο έχουν ως στόχο να περιορίσουν τα έσοδα της Ρωσίας από τις εξαγωγές ενέργειας. Οι κυρώσεις αυτές δυσκολεύουν τη μεταφορά και την ασφάλιση φορτίων ρωσικού πετρελαίου, δημιουργώντας εμπόδια στις συναλλαγές για τρίτες χώρες όπως η Τουρκία.

Η κίνηση των τουρκικών διυλιστηρίων να διαφοροποιήσουν το ενεργειακό τους μείγμα αντανακλά αυτή την πίεση. Αν και η Άγκυρα δεν συμμετέχει επισήμως στις δυτικές κυρώσεις, δεν επιθυμεί να διακινδυνεύσει τη διεθνή της ενεργειακή αξιοπιστία ή τις εμπορικές σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η στρατηγική ισορροπίας της Άγκυρας

Παρά τη μείωση των ρωσικών εισαγωγών, η Τουρκία συνεχίζει να κρατά ανοικτούς διαύλους με τη Μόσχα. Η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν θα συμμετάσχει σε κυρώσεις που θεωρεί «αντίθετες στα εθνικά της συμφέροντα», τονίζοντας ότι ο ρόλος της είναι διαμεσολαβητικός και όχι συγκρουσιακός.

Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει ότι η Άγκυρα αναγκάζεται να προσαρμόζεται στις διεθνείς συνθήκες. Από τις αρχές του 2025, οι εισαγωγές ρωσικού αργού αντιπροσωπεύουν πλέον λιγότερο από το 50% των συνολικών ποσοτήτων, σύμφωνα με στοιχεία της Kpler, όταν πέρυσι το ποσοστό ξεπερνούσε το 55%.

Μια νέα εποχή για την τουρκική ενέργεια

Η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί την απαρχή μιας πιο πολυδιάστατης ενεργειακής πολιτικής για την Τουρκία. Η στροφή προς μη ρωσικές πηγές δεν είναι μόνο αποτέλεσμα πιέσεων, αλλά και μέρος μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής ενεργειακής ασφάλειας.

Με το βλέμμα στραμμένο τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατολή, η Άγκυρα επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο ενεργειακό τοπίο, όπου η ανεξαρτησία και η ευελιξία θα αποτελούν τα βασικά εργαλεία της εξωτερικής της πολιτικής.

Πηγή: pagenews.gr