Γιατί “υποχώρησε” ο Νετανιάχου στον Τραμπ για τον Λίβανο – το παρασκήνιο της συμφωνίας

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΜΠΗΣ: ΕΝΑ DEAL ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ

Σύμφωνα με ανάλυση του Al-Monitor, η στάση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου απέναντι στην αμερικανική πίεση για αποκλιμάκωση στον Λίβανο δεν αποτελεί “πλήρη υποχώρηση”, αλλά τακτική προσαρμογή σε ένα μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον.

Η συμφωνία για 10ήμερη εκεχειρία Ισραήλ–Λιβάνου, που ανακοινώθηκε μετά από τηλεφωνικές επαφές με τον Ντόναλντ Τραμπ, εντάσσεται σε μια ευρύτερη αμερικανική προσπάθεια να “παγώσει” πολλαπλά μέτωπα στη Μέση Ανατολή.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΡΑΜΠ: ΠΙΕΣΗ + ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ

Ο Τραμπ εμφανίζεται ως κεντρικός μοχλός της διαδικασίας:

• πίεσε για άμεση αποκλιμάκωση των ισραηλινών επιχειρήσεων
• προώθησε απευθείας επαφές Ισραήλ–Λιβάνου
• συνέδεσε την εκεχειρία με ευρύτερο πακέτο διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ιράν

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλείται το Al-Monitor, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποτρέψει “αλυσιδωτή κλιμάκωση” από Λίβανο σε Ιράν και Ορμούζ.

ΓΙΑΤΙ “ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ” ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ (ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ)

Η στάση Νετανιάχου εξηγείται από 4 βασικούς παράγοντες:

1. Στρατιωτική κόπωση στο βόρειο μέτωπο

Η παρατεταμένη σύγκρουση με τη Χεζμπολάχ δημιουργεί πίεση σε στρατιωτικούς πόρους και εσωτερική ασφάλεια.

2. Αμερικανική πολιτική πίεση

Η Ουάσιγκτον έστειλε σαφές μήνυμα για αποκλιμάκωση πριν από οποιαδήποτε ευρύτερη συμφωνία με το Ιράν.

3. Διπλωματικό “πακέτο ανταλλαγών”

Η εκεχειρία στον Λίβανο συνδέεται έμμεσα με:

• συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν
• ασφάλεια στο Ορμούζ
• ενεργειακή σταθερότητα

4. Εσωτερικό πολιτικό κόστος

Η συνέχιση του πολέμου ενισχύει πολιτική πίεση στο Ισραήλ, ειδικά ενόψει εσωτερικών αντιδράσεων.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ

Η συμφωνία δεν αποτελεί πλήρη ειρήνη αλλά:

• προσωρινή παύση εχθροπραξιών
• έναρξη τεχνικών διαπραγματεύσεων
• διατήρηση “γκρίζων ζωνών” στο νότιο Λίβανο

Αναλυτές τονίζουν ότι το κρίσιμο ζήτημα παραμένει η Χεζμπολάχ και ο αφοπλισμός της, κάτι που δεν έχει επιλυθεί.

 ΕΝΑ “ΠΑΖΑΡΙ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ”

Το Al-Monitor και άλλες πηγές συγκλίνουν ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένη συμφωνία αλλά για:

 πολυεπίπεδο γεωπολιτικό παζάρι

• Λίβανος → εκεχειρία
• Ιράν → πυρηνικές διαπραγματεύσεις
• Ορμούζ → ασφάλεια ναυσιπλοΐας

αλλαγή αμερικανικής στρατηγικής

Οι ΗΠΑ λειτουργούν πλέον ως:

• διαμεσολαβητής
• εγγυητής αποκλιμάκωσης
• ρυθμιστής ενεργειακής ασφάλειας

 περιορισμός ανεξάρτητης ισραηλινής στρατιωτικής δράσης

Το Ισραήλ παραμένει ισχυρό στρατιωτικά, αλλά κινείται πλέον εντός αμερικανικού πολιτικού πλαισίου πίεσης.

Η “υποχώρηση” Νετανιάχου δεν είναι ήττα, αλλά:

• προσαρμογή σε μια νέα αμερικανική στρατηγική ελέγχου της κλιμάκωσης
•  προσπάθεια διατήρησης στρατηγικών στόχων χωρίς γενικευμένο πόλεμο
•  μετάβαση από “πόλεμο πεδίου” σε “πόλεμο διαπραγματεύσεων”

Πηγή: pagenews.gr

Γράψτε το σχόλιο σας

• Άνοιξε το Ορμούζ – ο Τραμπ μιλά για deal-σοκ και ναυτικό “έλεγχο” των ΗΠΑ

• Ισραήλ–Δύση: Από στρατηγική συμμαχία σε σιωπηρή ρήξη με γεωπολιτικές συνέπειες

• Πακιστάν: Γέφυρα αποκλιμάκωσης ή εύθραυστο ρήγμα στον πόλεμο Ιράν-ΗΠΑ;

• ΗΠΑ–Ιράν: Σχέδιο συμφωνίας $20 δισ. για πυρηνικό ουράνιο – Μεσολάβηση και πολιτικές αντιδράσεις

• ΗΠΑ–Τουρκία: Προοπτική άρσης κυρώσεων για τους S-400 και επιστροφή στο πρόγραμμα F-35

• Όταν η Θεολογία γίνεται Εξωτερική Πολιτική: Η σύγκρουση Τραμπ–Βανς με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄