Ισραήλ–Λίβανος: Εντείνονται οι φόβοι για έναν κόσμο που κινείται προς πόλεμο χωρίς κανόνες

Η κλιμάκωση των επιχειρήσεων στην περιοχή του νοτίου Λιβάνου μετά τον θάνατο της δημοσιογράφου Αμάλ Χαλίλ σε ισραηλινό πλήγμα έχει προκαλέσει έντονη διεθνή ανησυχία για την ασφάλεια των αμάχων και τον ρόλο του διεθνούς δικαίου στους σύγχρονους πολέμους.

Οι λιβανέζικες αρχές κατηγορούν το Ισράηλ ότι στοχοποίησε δημοσιογράφους παρά την ύπαρξη εκεχειρίας, ενώ το Τελ Αβίβ δηλώνει ότι το περιστατικό βρίσκεται υπό διερεύνηση.

Από τη Γάζα στον Λίβανο: ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο

Το περιστατικό στο νότιο Λίβανο συγκρίνεται ήδη με προηγούμενα συμβάντα στη Γάζα, όπου θάνατοι αμάχων και διασωστών προκάλεσαν παγκόσμιο σοκ.

Στη Γάζα, περιπτώσεις όπως η υπόθεση της Χιντ Ρατζάμπ έχουν ενισχύσει τις κατηγορίες ότι ακόμη και ομάδες διάσωσης δεν προστατεύονται επαρκώς σε ενεργές ζώνες συγκρούσεων.

Ανθρωπιστικές οργανώσεις προειδοποιούν ότι τέτοια περιστατικά δεν είναι μεμονωμένα, αλλά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο σύγχρονου πολέμου.

Η νέα πραγματικότητα του πολέμου

Αναλυτές και νομικοί υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονες συγκρούσεις χαρακτηρίζονται από:

• εκτεταμένη χρήση drones και αυτόνομων συστημάτων στόχευσης
• επιχειρήσεις σε πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές
• αυξανόμενη δυσκολία διάκρισης στρατιωτικών και πολιτικών στόχων

Παρά την τεχνολογική πρόοδο που υποτίθεται ότι αυξάνει την ακρίβεια, οι απώλειες αμάχων παραμένουν υψηλές, εγείροντας ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των σύγχρονων στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Δημοσιογράφοι και ανθρωπιστικό προσωπικό στο στόχαστρο

Η δολοφονία της Αμάλ Χαλίλ αναζωπύρωσε τη συζήτηση για την ασφάλεια δημοσιογράφων σε εμπόλεμες ζώνες.

Ο ρόλος των δημοσιογράφων θεωρείται κρίσιμος για:

• την καταγραφή των γεγονότων στο πεδίο
• τη διαφάνεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων
• την ενημέρωση της διεθνούς κοινότητας

Αντίστοιχα, ανθρωπιστικές οργανώσεις τονίζουν ότι οι επιθέσεις σε διασώστες και γιατρούς περιορίζουν δραματικά την πρόσβαση σε βοήθεια για τους αμάχους.

Το διεθνές δίκαιο υπό πίεση

Κεντρικό ζήτημα στη διεθνή συζήτηση είναι η αποτελεσματικότητα του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

Παρά τις επίσημες δεσμεύσεις των κρατών, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι:

• οι προειδοποιήσεις εκκένωσης συχνά οδηγούν σε μαζικούς εκτοπισμούς
• οι στρατιωτικές επιχειρήσεις πλήττουν κρίσιμες υποδομές
• η εφαρμογή των κανόνων γίνεται επιλεκτική ανάλογα με γεωπολιτικά συμφέροντα

Αυτό, σύμφωνα με νομικούς, υπονομεύει τη νομιμοποίηση του ίδιου του διεθνούς συστήματος.

Η εξάπλωση του “μοντέλου Γάζας”

Αναλυτές προειδοποιούν ότι τα στρατιωτικά πρότυπα που εφαρμόζονται στη Γάζα φαίνεται να επεκτείνονται και στον Λίβανο.

Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει:

• δημιουργία ζωνών ασφαλείας μέσω στρατιωτικού ελέγχου
• εκτεταμένες καταστροφές υποδομών
• πίεση προς μετακινήσεις πληθυσμών

Κριτικοί θεωρούν ότι αυτή η προσέγγιση κινδυνεύει να γίνει νέο “κανονικό” μοντέλο πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Εκεχειρίες υπό αμφισβήτηση

Παρότι ανακοινώνονται προσωρινές εκεχειρίες, οι συγκρούσεις συχνά συνεχίζονται στο πεδίο.

Ανθρωπιστικές οργανώσεις αναφέρουν:

• δυσκολία πρόσβασης σε βοήθεια
• συνεχιζόμενες επιθέσεις σε κρίσιμες περιοχές
• έλλειψη ασφαλών διαδρόμων για αμάχους

Αυτό οδηγεί σε αυξανόμενη δυσπιστία απέναντι στη διπλωματία και τις συμφωνίες κατάπαυσης πυρός.

Η κρίση στο Λίβανο δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά μέρος μιας ευρύτερης διεθνούς τάσης όπου οι κανόνες του πολέμου φαίνεται να αποδυναμώνονται.

Η σύγκρουση αναδεικνύει ένα κρίσιμο ερώτημα για το μέλλον της διεθνούς τάξης: μπορεί ακόμη να υπάρξει πόλεμος με σαφείς κανόνες ή η εποχή των περιορισμών έχει ήδη αρχίσει να διαλύεται;

Πηγή: pagenews.gr